Επειδή συνεχώς κυνηγάμε το αύριο, σκέφτηκα για μια στιγμή τι κάνω και πως ζω τη μέρα μου… STOP λοιπόν. Κάνω στάση για να γράψω κάτι για το δικό μου σήμερα. Το πως ζω τη μέρα μου. Το σήμερα που μας φέρνει και στο αύριο. Αν θέλει όμως. Δεν είναι ο κανόνας. Μπορεί απλώς να σταματήσει εδώ.
Σήμερα λοιπόν νιώθω καλά με τον εαυτό μου και την καθημερινότητα που έχω δημιουργήσει. Σπάνια θα με ακούσεις να διαμαρτύρομαι. Στο κεφάλι μου σχεδόν πάντα κυκλοφορούν σκέψεις, κυρίως θετικές. Μου αρέσουν πολύ οι ιδέες… από παλιά…. Μου δίνουν φως και ελπίδα. Τις περισσότερες φορές αισθάνομαι ότι υπάρχει νόημα πίσω από όσα κάνω. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Πιο μικρός αισθανόμουν άβολα. Νομίζω ότι απλώς σκεφτόμουν διαφορετικά από τους άλλους. Χρειαζόμουν χρόνο μόνος μου. Και σήμερα το κάνω αυτό κάπου κάπου. Δεν έχω και τις καλύτερες αναμνήσεις από την παιδική και σχολική μου ηλικία.
Με λένε Δημήτρη, είμαι 45 ετών, είμαι παντρεμένος με 2 παιδιά και νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Προσπαθώ να παίρνω τα πράγματα όπως μου έρχονται και να νιώθω άνετα με τις μέρες που διανύω στο δρόμο που λέγεται ΖΩΗ. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα είναι έτσι, αλλά χαίρομαι το τώρα. Το μόνο που έχω. Είμαι ευγνώμων για τις δυσκολίες μου και τα όσα μου έτυχαν στο δρόμο μου. Αλλά και για τα όσα δεν μου έτυχαν και χρειάστηκε να τα κυνηγήσω και να μάθω τις αξίες τους. Αν κάτι ξαφνικό διέκοπτε σήμερα το νήμα της ζωής μου, νομίζω θα ήμουν οκ με αυτό. Νιώθω γεμάτος.
Μια ημέρα μου…
Ξυπνάω σχετικά νωρίς το πρωί ευχάριστα, στρώνω το κρεβάτι μου. Η μέρα μόλις ξεκίνησε λοιπόν. Πηγαίνω – αφήνω τα παιδιά μου στη γιαγιά & στον παππού, μετά στο γραφείο, μιλάω με πελάτες, βλέπω τι εργασίες πρέπει να γίνουν, “σπάω” συνήθως τη μέρα μου πίνοντας ένα καφέ με κάποιον φίλο μου που θέλω να δω και βολεύει. Πλένω το αυτοκίνητο, κάνω service στην ώρα τους, πληρώνω λογαριασμούς. Κάθομαι με τα παιδιά μου ακόμα και καθημερινές αν χρειαστεί τα πρωινά ή μετά τη δουλειά χωρίς να το κάνω από αγγαρεία, Παίζω, Τρέχω, Γελάω πολύ μαζί τους, Μου αρέσει πολύ αυτό.
Θέλω όμως να βλέπω και τους φίλους μου, Μου αρέσει το καλό φαγητό. Ψήνω και πίνω μαζί τους αλλά και χωρίς αυτούς, Κάνω σκοποβολή συνήθως Σάββατα, Κάποιες φορές κάνω ποδήλατο ή περπατάω. Ενίοτε τρέχω.
Αισθάνομαι τυχερός γιατί έχω καλούς φίλους που τους νοιάζομαι και με νοιάζονται, Προσπαθώ να το διατηρώ αυτό. Πηγαίνω θάλασσα με τις ομπρέλες μου χύμα, ψαρεύω ακόμα με τη πετονιά μαζί με τα παιδιά μου, βρίσκοντας σκουλήκια στην άμμο όπως παλιά. Κάνω χαβαλέ όσο με παίρνει, Διαβάζω τα βιβλία μου όσο προλαβαίνω τις νύχτες λίγο πριν μου πέσουν στο κεφάλι και αποκοιμηθώ.
Δουλεύω στο πόδι, στον καναπέ, στο γραφείο, στην καρέκλα ενός πελάτη. Προσπαθώ να μην εργάζομαι όμως πάρα πολύ… το έχω κάνει όμως και αυτό στο παρελθόν…
